Kakatiya Samsthanam — The 1,000-Year-Old Royal Institution of the Kakatiyas Kingdome
కాకతీయ సంస్థానం — 1000 సంవత్సరాల ప్రాచీన కాకతీయుల రాజ సంస్థానం
ಕಾಕತೀಯ ಸಂಸ್ಥಾನ — 1000 ವರ್ಷಗಳ ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಕತೀಯರ ರಾಜ ಸಂಸ್ಥಾನ
காகதீய சமஸ்தானம் — 1000 ஆண்டுகள் பழமையான காகதீயர்களின் ராஜ நிறுவனமாகும்
काकतीय संस्थानम् — 1000 वर्षों पुरानी काकतीयों की राज संस्था
કાકતીય સંસ્થાન — 1000 વર્ષ જૂની કાકતીયોની રાજ સંસ્થા
কাকতীয় সংস্থানম — ১০০০ বছরের প্রাচীন কাকতীয়দের রাজ প্রতিষ্ঠান
କାକତୀୟ ସଂସ୍ଥାନ — ୧୦୦୦ ବର୍ଷ ପୁରାତନ କାକତୀୟମାନଙ୍କର ରାଜ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନ
കാകതീയ സംസ്ഥാനം — 1000 വർഷം പഴക്കമുള്ള കാകതീയരുടെ രാജകീയ സ്ഥാപനം
ਕਾਕਤੀਆ ਸੰਸਥਾਨ — 1000 ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੀ ਕਾਕਤੀਆ ਰਾਜ ਸੰਸਥਾ

The History of the Kakatiyas - India and Its Great Empires

From the very beginning of creation, by the grace of the Divine, the Indian subcontinent has witnessed the rise of countless great empires, whose glory reached the lofty heights of Mount Meru. The purpose and guiding principle behind the establishment of these magnificent kingdoms was the protection and preservation of Sanatana Dharma.

Dharma was regarded as the highest and most important principle. Kings, emperors, and sovereign rulers, devoted to the worship of the Supreme Being and guided by learned teachers Dharma Acharyas and scholars well-versed in the Vedas, followed the path of Dharma. They, in turn, guided their people to walk upon the same righteous path.

The Kakatiya Empire of Orugallu Ekashilanagara

In such a sacred land as India, in the southern region of the subcontinent, and by the divine grace of Sri Padmakshi Devi, Chaturmuka Sri Swayambhooeshwara , there arose, many centuries ago, the glorious Kakatiya Empire.

Around 1158 CE, the city of Orugallu, renowned as the magnificent Ekashila Nagaram (City of the Single Stone), rose to prominence as a center of wealth, power, and culture. Thus flourished the glorious Kakatiya Empire, also known as the Great Kakatiya Kingdom of Orugallu.

కాకతీయుల చరిత్ర - Samrajya Lanchanam : "Varaha"

భారతదేశం – మహాసామ్రాజ్యాలు - మహా సంస్థానాలు

In India, numerous empires were established for the protection and preservation of Dharma, and many great emperors ruled over this land. Even though these mighty empires rose and fell, and many great kings and emperors came and went, their royal insignia remained an enduring symbol of their sovereignty. Among these royal insignia, Sri Varaha Murti, the divine incarnation of Sri Maha Vishnu, held a particularly prominent place. The Varaha was also the principal royal emblem of several great Indian empires and dynasties, including the Kakatiyas, Vijayanagara Empire, Chalukyas, and others.

భారతదేశములో ధర్మ పరిరక్షణకు అనేక సామ్రాజ్యములు నిర్మాణము అయ్యి ఎందరో చక్రవర్తుల ఈ భూమిని అవనిని ఎలిరి , అటువంటి మహా సామ్రాజ్యము ఎన్నిమారిననూ , మహారాజ చక్రవర్తుల ఎంతమంది మారిననూ రాజలాంఛనములు మారలేదు , అటువంటి రాజలాంఛనములలో శ్రీ మహావిష్ణువు ప్రతిరూపమైన "శ్రీ వరాహ మూర్తి" ముఖ్యము , అలాగే కాకతీయ , విజయనగర , చాళుక్య ఇత్యాది సామ్రాజ్యములకు వరాహమే ముఖ్య రాజలాంఛనము

In India, numerous great empires were established for the preservation and protection of Dharma, and many mighty emperors ruled over this sacred land. Even as such great empires rose and fell, and as numerous kings and emperors succeeded one another, their royal insignia and emblems remained unchanged.

Among these distinguished royal emblems, “Sri Varaha Murti,” the divine manifestation of Sri Maha Vishnu in the form of Varaha, held a particularly prominent place. The Varaha was likewise the principal royal emblem of several great Indian empires and dynasties, including the Kakatiyas, Vijayanagara Empire, Chalukyas, and others.

ಭಾರತದೇಶದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮದ ಪರಿರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಸಂರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಅನೇಕ ಮಹಾಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಗಳು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದ್ದು, ಅನೇಕ ಮಹಾನ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳು ಈ ಪವಿತ್ರ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳಿದ್ದಾರೆ. ಅಂತಹ ಮಹಾಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಗಳು ಎಷ್ಟೇ ಬಾರಿ ಉದಯಿಸಿ ಅಸ್ತಂಗತವಾದರೂ, ಅನೇಕ ಮಹಾರಾಜರು ಮತ್ತು ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳು ಬಂದು ಹೋದರೂ, ಅವರ ರಾಜಲಾಂಛನಗಳು ಮತ್ತು ರಾಜಚಿಹ್ನೆಗಳು ಬದಲಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಅಂತಹ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ರಾಜಲಾಂಛನಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಮಹಾವಿಷ್ಣುವಿನ ದಿವ್ಯ ಪ್ರತಿರೂಪವಾದ “ಶ್ರೀ ವರಾಹಮೂರ್ತಿ”ಯು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಹಾಗೆಯೇ ಕಾಕತೀಯರು, ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ, ಚಾಲುಕ್ಯರು ಮುಂತಾದ ಅನೇಕ ಮಹಾನ್ ಭಾರತೀಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ರಾಜವಂಶಗಳ ಪ್ರಮುಖ ರಾಜಲಾಂಛನವೂ ವರಾಹವೇ ಆಗಿತ್ತು.

भारत में धर्म की रक्षा और संरक्षण के लिए अनेक महान साम्राज्यों की स्थापना हुई और अनेक महान चक्रवर्तियों ने इस पवित्र भूमि पर शासन किया। ऐसे महान साम्राज्य चाहे कितनी ही बार उदित और अस्त हुए हों तथा कितने ही महाराजाओं और चक्रवर्तियों ने एक-दूसरे का स्थान लिया हो, उनके राजकीय लांछन और राजचिह्न कभी नहीं बदले।

ऐसे प्रतिष्ठित राजकीय चिह्नों में श्री महाविष्णु के दिव्य स्वरूप “श्री वराह मूर्ति” का विशेष एवं प्रमुख स्थान था। इसी प्रकार काकतीय, विजयनगर, चालुक्य आदि अनेक महान भारतीय साम्राज्यों और राजवंशों का प्रमुख राजकीय लांछन भी वराह ही था।

இந்தியாவில் தர்மத்தைப் பாதுகாப்பதற்கும் பராமரிப்பதற்கும் பல மகத்தான பேரரசுகள் நிறுவப்பட்டன; மேலும் பல பேரரசர்கள் இந்தப் புனித பூமியை ஆட்சி செய்தனர். இத்தகைய மகத்தான பேரரசுகள் எத்தனை முறை தோன்றி மறைந்திருந்தாலும், எத்தனையோ மகாராஜாக்களும் சக்கரவர்த்திகளும் மாறி மாறி ஆட்சி செய்திருந்தாலும், அவர்களின் அரச இலச்சினைகளும் அரச சின்னங்களும் மாறவில்லை.

அத்தகைய சிறப்புமிக்க அரச இலச்சினைகளில், ஸ்ரீ மகாவிஷ்ணுவின் தெய்வீக வடிவமான “ஸ்ரீ வராஹ மூர்த்தி”க்கு மிக முக்கியமான இடம் இருந்தது. அதேபோல் காகதீயர்கள், விஜயநகரப் பேரரசு, சாளுக்கியர்கள் உள்ளிட்ட பல மகத்தான இந்தியப் பேரரசுகள் மற்றும் அரச வம்சங்களின் முக்கிய அரச இலச்சினையாகவும் வராஹமே விளங்கியது.

ଭାରତରେ ଧର୍ମର ସୁରକ୍ଷା ଓ ସଂରକ୍ଷଣ ପାଇଁ ଅନେକ ମହାନ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ଅନେକ ମହାନ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ଏହି ପବିତ୍ର ଭୂମି ଉପରେ ଶାସନ କରିଥିଲେ। ଏପରି ମହାନ ସାମ୍ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଯେତେଥର ଉଦୟ ଓ ପତନ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଅନେକ ମହାରାଜା ଓ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନଙ୍କର ରାଜକୀୟ ଲାଞ୍ଛନ ଓ ରାଜଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇନଥିଲା।

ଏପରି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜକୀୟ ଲାଞ୍ଛନଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରୀ ମହାବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ “ଶ୍ରୀ ବରାହ ମୂର୍ତ୍ତି”ର ଏକ ବିଶେଷ ଓ ପ୍ରମୁଖ ସ୍ଥାନ ଥିଲା। ସେହିପରି କାକତୀୟ, ବିଜୟନଗର, ଚାଲୁକ୍ୟ ଆଦି ଅନେକ ମହାନ ଭାରତୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଓ ରାଜବଂଶମାନଙ୍କର ପ୍ରମୁଖ ରାଜକୀୟ ଲାଞ୍ଛନ ମଧ୍ୟ ବରାହ ହିଁ ଥିଲା।

ભારતમાં ધર્મના રક્ષણ અને સંરક્ષણ માટે અનેક મહાન સામ્રાજ્યોની સ્થાપના થઈ હતી અને અનેક મહાન ચક્રવર્તીઓએ આ પવિત્ર ભૂમિ પર શાસન કર્યું હતું. આવા મહાન સામ્રાજ્યો ભલે કેટલીય વાર ઉદય પામ્યા અને અસ્ત પામ્યા હોય, અને અનેક મહારાજાઓ તથા ચક્રવર્તીઓ બદલાતા રહ્યા હોય, તેમ છતાં તેમના રાજકીય લાંછનો અને રાજચિહ્નોમાં કોઈ પરિવર્તન આવ્યું નહોતું.

આવા પ્રતિષ્ઠિત રાજકીય ચિહ્નોમાં શ્રી મહાવિષ્ણુના દિવ્ય સ્વરૂપ “શ્રી વરાહ મૂર્તિ”નું વિશેષ અને મહત્વપૂર્ણ સ્થાન હતું. તેવી જ રીતે કાકતીય, વિજયનગર, ચાલુક્ય વગેરે અનેક મહાન ભારતીય સામ્રાજ્યો અને રાજવંશોના મુખ્ય રાજકીય લાંછન તરીકે પણ વરાહનું વિશેષ સ્થાન હતું.
______________________

______________________

____________________

______________________

______________________

సృష్టి ఆరంభం నుండి భగవంతుని అనుగ్రహంతో భారత ఖండంలో మేరుపర్వత శిఖరమంతటి కీర్తిని గడించిన అనేకానేక మహాసామ్రాజ్యాలు వెలసాయి. ఆ మహాసామ్రాజ్యాల స్థాపనకు, వాటి నిర్మాణానికి, వాటి పరిపాలనా లక్ష్యాలకు మూలతత్వం ‘ధర్మ పరిరక్షణ’.

ధర్మమే పరమమైన తత్వంగా భావించిన ప్రభువులు, రాజులు, చక్రవర్తులు, సామ్రాట్టులు భగవంతుని ఆరాధిస్తూ, వేదవిదులైన ఆచార్యుల మార్గదర్శకత్వంలో ధర్మమార్గాన్ని అనుసరించేవారు. తాము ధర్మమార్గంలో పయనించడమే కాక, తమ ప్రజలను కూడా అదే ధర్మమార్గంలో నడిపించేవారు.
English

From the very beginning of creation, by the grace of the Divine, numerous great empires arose in the land of Bharat, attaining a glory as lofty as the summit of Mount Meru. At the foundation of the establishment, formation, and administrative purpose of these great empires lay one supreme principle — the preservation and protection of Dharma.

Rulers, kings, emperors, and sovereigns who regarded Dharma as the highest and supreme principle worshipped the Divine and followed the path of Dharma under the guidance of learned Acharyas and scholars of the Vedas. They not only walked the path of Dharma themselves but also guided their subjects to live and conduct themselves according to that same righteous path.

ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆದಿಕಾಲದಿಂದಲೇ ಭಗವಂತನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಭಾರತಖಂಡದಲ್ಲಿ ಮೇರುಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಷ್ಟೇ ಉನ್ನತವಾದ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಗಳಿಸಿದ ಅನೇಕ ಮಹಾಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಗಳು ಉದಯಿಸಿವೆ. ಅಂತಹ ಮಹಾಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಗಳ ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ, ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಹಾಗೂ ಅವುಗಳ ಆಡಳಿತದ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ಆಧಾರವಾಗಿದ್ದ ಮೂಲತತ್ವವೆಂದರೆ ‘ಧರ್ಮ ಪರಿರಕ್ಷಣೆ’.

ಧರ್ಮವನ್ನೇ ಪರಮ ತತ್ತ್ವವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದ ಪ್ರಭುಗಳು, ರಾಜರು, ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮ್ರಾಟರು ಭಗವಂತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾ, ವೇದವಿದ್ವಾಂಸರಾದ ಆಚಾರ್ಯರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ತಾವು ಧರ್ಮಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ತಮ್ಮ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನೂ ಅದೇ ಧರ್ಮಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು.

सृष्टि के आरंभ से ही भगवान की कृपा से भारतखंड में मेरु पर्वत के शिखर के समान महान कीर्ति प्राप्त करने वाले अनेक महान साम्राज्य उदित हुए। इन महान साम्राज्यों की स्थापना, उनके निर्माण तथा उनकी शासन-व्यवस्था के मूल उद्देश्य का आधारभूत सिद्धांत एक ही था — ‘धर्म का संरक्षण और परिरक्षण’।

धर्म को ही परम तत्त्व मानने वाले प्रभु, राजा, चक्रवर्ती और सम्राट भगवान की आराधना करते हुए, वेदों के विद्वान आचार्यों के मार्गदर्शन में धर्म के मार्ग का अनुसरण करते थे। वे स्वयं केवल धर्म के मार्ग पर चलते ही नहीं थे, बल्कि अपनी प्रजा को भी उसी धर्ममार्ग पर चलने के लिए प्रेरित और मार्गदर्शित करते थे।

சிருஷ்டியின் தொடக்கத்திலிருந்தே, இறைவனின் அருளால் மேரு மலையின் சிகரத்தைப் போன்ற உயர்ந்த புகழைப் பெற்ற எண்ணற்ற மகத்தான பேரரசுகள் பாரத கண்டத்தில் தோன்றின. இத்தகைய மகத்தான பேரரசுகளின் நிறுவல், கட்டமைப்பு மற்றும் அவற்றின் ஆட்சியின் அடிப்படை நோக்கமாக இருந்த உயரிய தத்துவம் ‘தர்மப் பரிரக்ஷணம்’ — தர்மத்தைப் பாதுகாத்தலும் நிலைநாட்டுதலும் ஆகும்.

தர்மத்தையே பரம தத்துவமாகக் கருதிய பிரபுக்கள், மன்னர்கள், சக்கரவர்த்திகள் மற்றும் பேரரசர்கள் இறைவனை வழிபட்டு, வேதங்களில் தேர்ச்சி பெற்ற ஆச்சாரியர்களின் வழிகாட்டுதலின் கீழ் தர்ம மார்க்கத்தைப் பின்பற்றினர். அவர்கள் தாங்கள் தர்மத்தின் பாதையில் நடப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், தங்கள் குடிமக்களையும் அதே தர்ம மார்க்கத்தில் வழிநடத்தினர்.

ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରୁ ହିଁ ଭଗବାନଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ମେରୁ ପର୍ବତର ଶିଖର ସଦୃଶ ମହାନ କୀର୍ତ୍ତି ଅର୍ଜନ କରିଥିବା ଅନେକ ମହାସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଭାରତଖଣ୍ଡରେ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଛି। ଏହି ମହାସାମ୍ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକର ସ୍ଥାପନା, ଗଠନ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଶାସନର ମୂଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟର ଆଧାରଭୂତ ତତ୍ତ୍ୱ ଥିଲା ‘ଧର୍ମ ପରିରକ୍ଷଣ’ — ଧର୍ମର ସୁରକ୍ଷା ଓ ସଂରକ୍ଷଣ।

ଧର୍ମକୁ ହିଁ ପରମ ତତ୍ତ୍ୱ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁ, ରାଜା, ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ଏବଂ ସମ୍ରାଟମାନେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଆରାଧନା କରି, ବେଦଜ୍ଞ ଆଚାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କର ମାର୍ଗଦର୍ଶନରେ ଧର୍ମର ପଥ ଅନୁସରଣ କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ନିଜେ ଧର୍ମର ପଥରେ ଚାଲିବା ସହିତ, ନିଜ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେହି ଧର୍ମମାର୍ଗରେ ପରିଚାଳିତ କରୁଥିଲେ।

સૃષ્ટિના આરંભથી જ ભગવાનની કૃપાથી મેરુ પર્વતના શિખર જેટલી મહાન કીર્તિ પ્રાપ્ત કરનારાં અનેક મહાન સામ્રાજ્યો ભારતખંડમાં ઉદ્ભવ્યાં. આવા મહાન સામ્રાજ્યોની સ્થાપના, રચના તથા તેમની શાસનવ્યવસ્થાના મૂળ હેતુનો આધારભૂત સિદ્ધાંત એક જ હતો — ‘ધર્મનું પરિરક્ષણ’, એટલે કે ધર્મનું રક્ષણ અને સંરક્ષણ.

ધર્મને જ પરમ તત્ત્વ માનનારા પ્રભુઓ, રાજાઓ, ચક્રવર્તીઓ અને સમ્રાટો ભગવાનની આરાધના કરતા અને વેદજ્ઞ આચાર્યોના માર્ગદર્શન હેઠળ ધર્મમાર્ગનું અનુસરણ કરતા. તેઓ પોતે માત્ર ધર્મના માર્ગે ચાલતા જ નહોતા, પરંતુ પોતાની પ્રજાને પણ એ જ ધર્મમાર્ગે ચાલવા માટે માર્ગદર્શન આપતા અને પ્રેરિત કરતા.

కాకతీయనగర మహాసామ్రాజ్యం - కాకతీయ సంస్థానం : అటువంటి పవిత్ర భారతదేశంలోని దక్షిణాపథంలో, శ్రీ పద్మాక్షీ దేవి, అనుగ్రహంతో, అనేక శతాబ్దాల క్రితం కాకతీయుల వైభవ సామ్రాజ్యం ఆవిర్భవించింది.

క్రీ.శ. 1158 ప్రాంతంలో, సిరిసంపదలతో, శౌర్యపరాక్రమాలతో, కళా వైభవంతో వెలుగొందిన ఓరుగల్లు, ఏకశిలానగరంగా కీర్తిని గడించింది. ఈ ఓరుగల్లు నగరాన్ని కేంద్రంగా చేసుకొని కాకతీయుల మహా వైభవ సామ్రాజ్యం విస్తరించింది.

ఆ విధంగా ఓరుగల్లు ఏకశిలానగరంగా ప్రసిద్ధి చెందిన కాకతీయనగర మహాసామ్రాజ్యం, దక్షిణ భారతదేశ చరిత్రలో ఒక మహోన్నత అధ్యాయంగా నిలిచింది.

ప్రతి రాజ్య, సామ్రాజ్య , మహారాజ్య స్థాపనలో రాజునకు పరిపాలనకు , దేశ , ప్రజల సంరక్షణకు వారి పరిపాలనా విధానానికి మార్గదర్శకులుగా వేద విదులైన బ్రాహ్మణుల పరిషత్ రూపములో ఆస్థాన విద్వాంసులతో స్మృతుల ఆధారముగా దండనీతి ఆధారముగా భగవంతుని ప్రతినిధిగా చంద్ర , సూర్య వంశానికి చెందిన క్షత్రియ వంశపు రాజుల పరంపరగా , ఈ భువిని ఏలిన రాజుల, చక్రవర్తుల వారి రాజ్యముల ఇతిహాసములలో ప్రస్తుత తెలంగాణా రాష్ట్రములో 1000 సంవత్సరాల క్రితము ధర్మ పరిరక్షణకు , దేశ పరిరక్షణకు స్థాపింపబడిన ఐతిహాసిక సామ్రాజ్యము కాకతీయనగర సామ్రాజ్యము ,

ఏకఛత్రాధిపత్యముగా పరిపాలించిన రాజ్య రాజధాని ఏకశిలానగరము , అటువంటి రాజ్యాన్ని , క్షత్రియుల రాజ వంశ ములను నడిపించిన సంస్థానము "కాకతీయ సంస్థానము" ,
దేవస్థానాలు
శివాలయాలు

ఆలయము :
పరశువేది శంభు ఆలయము
శ్రీ ముక్తేశ్వర
శ్రీ విశ్వనాథ
శ్రీ వ్యక్త విరూపాక్ష
శ్రీ మల్లికార్జున
శ్రీ రామేశ్వర
శ్రీ నీలకంఠ
ఇలా 500 శివఆలయాలు ఉన్నాయి
శ్రీ గణపతి కి : 10
అమ్మవారి దేవస్థానాలు 10
శ్రీ వీరభద్రుఁనికి : 10
విష్ణు దేవస్థానాలు 300 ఆలయాలు
మహా శక్తి

The Great Kakatiya Empire of Kakatiyanagara — The Kakatiya Samsthanam

In the sacred land of India, in the southern region known as Dakshinapatha, the glorious Kakatiya Empire arose many centuries ago under the divine grace and blessings of Sri Padmakshi Devi.

Around 1158 CE, Orugallu, renowned for its prosperity, wealth, valour, military prowess, and magnificent artistic and cultural heritage, earned the distinction of being known as Ekashilanagaram, the City of the Single Stone. With Orugallu as its centre, the great and illustrious Kakatiya Empire expanded across vast territories.

Thus, Orugallu, the famed Ekashilanagaram, became the capital and heart of the Great Kakatiyanagara Empire, which occupies a glorious and distinguished chapter in the history of South India.

In the establishment and administration of every kingdom, great kingdom, and empire, the king was guided in matters of governance, the protection of the realm and its people, and the proper conduct of administration by learned assemblies of Vedic scholars and Brahmins. These court scholars and learned councils drew their guidance from the Smritis and the principles of Dandaniti, the ancient science of statecraft, justice, governance, and the protection of society.

In accordance with the ancient Indian tradition, kings belonging to the Kshatriya lineage of the Solar and Lunar dynasties were regarded as representatives of the Divine and as protectors of Dharma, the kingdom, and the people. Among the histories of the kings and emperors who ruled this land and established their kingdoms and empires, the Kakatiyanagara Empire stands as a historic empire established approximately a thousand years ago in present-day Telangana for the preservation of Dharma and the protection of the land and its people.

The capital from which the kingdom was governed under a single sovereign authority was Ekashilanagaram (Orugallu).

The institution and royal establishment that sustained and guided such a kingdom and its Kshatriya royal dynasties was known as the “Kakatiya Samsthanam.”

ಕಾಕತೀಯನಗರ ಮಹಾಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ — ಕಾಕತೀಯ ಸಂಸ್ಥಾನ

ಅಂತಹ ಪವಿತ್ರವಾದ ಭಾರತದೇಶದ ದಕ್ಷಿಣಾಪಥದಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀ ಪದ್ಮಾಕ್ಷೀ ದೇವಿಯ ಅನುಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಆಶೀರ್ವಾದದಿಂದ, ಅನೇಕ ಶತಮಾನಗಳ ಹಿಂದೆ ಕಾಕತೀಯರ ವೈಭವಮಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಆವಿರ್ಭವಿಸಿತು.

ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಶ. 1158ರ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ, ಸಿರಿಸಂಪತ್ತು, ಶೌರ್ಯ-ಪರಾಕ್ರಮ, ಕಲೆ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವೈಭವಗಳಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಓರುಗಲ್ಲು, ಏಕಶಿಲಾನಗರ ಎಂಬ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಗಳಿಸಿತು. ಈ ಓರುಗಲ್ಲು ನಗರವನ್ನು ಕೇಂದ್ರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಕಾಕತೀಯರ ಮಹಾವೈಭವಶಾಲಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ವಿಶಾಲ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು.

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಏಕಶಿಲಾನಗರವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆದ ಓರುಗಲ್ಲು, ಕಾಕತೀಯನಗರ ಮಹಾಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ರಾಜಧಾನಿ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರವಾಗಿ, ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹೋನ್ನತ ಹಾಗೂ ವೈಭವಮಯ ಅಧ್ಯಾಯವಾಗಿ ಶಾಶ್ವತ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದಿತು.

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರಾಜ್ಯ, ಮಹಾರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಸ್ಥಾಪನೆ ಹಾಗೂ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ, ರಾಜನಿಗೆ ಆಡಳಿತ ನಿರ್ವಹಣೆ, ದೇಶ ಮತ್ತು ಪ್ರಜೆಗಳ ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯದ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಲು ವೇದವಿದ್ವಾಂಸರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪರಿಷತ್ತುಗಳು ಮತ್ತು ಆಸ್ಥಾನ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಇದ್ದರು. ಇವರು ಸ್ಮೃತಿಗಳು ಹಾಗೂ ದಂಡನೀತಿಯ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ರಾಜಧರ್ಮ, ರಾಜ್ಯಪಾಲನೆ, ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾರಕ್ಷಣೆಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಪ್ರಾಚೀನ ಭಾರತೀಯ ಪರಂಪರೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಸೂರ್ಯವಂಶ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರವಂಶಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ರಾಜವಂಶಗಳ ರಾಜರು, ಭಗವಂತನ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಾಗಿ ಧರ್ಮ, ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳಿದ ಅನೇಕ ರಾಜರು ಮತ್ತು ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳ ರಾಜ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಗಳ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ಇಂದಿನ ತೆಲಂಗಾಣ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಧರ್ಮಪರಿರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ದೇಶರಕ್ಷಣೆಯ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವಾಗಿ ಕಾಕತೀಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ವಿಶಿಷ್ಟ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.

ಏಕಚ್ಛತ್ರಾಧಿಪತ್ಯದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸಿದ ಈ ರಾಜ್ಯದ ರಾಜಧಾನಿ ಏಕಶಿಲಾನಗರ (ಓರುಗಲ್ಲು) ಆಗಿತ್ತು.

ಅಂತಹ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹಾಗೂ ಅದರ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ರಾಜವಂಶಗಳ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿದ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಸಂಸ್ಥೆಯೇ “ಕಾಕತೀಯ ಸಂಸ್ಥಾನ” ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

काकतीयनगर महासाम्राज्य — काकतीय संस्थान

ऐसे पवित्र भारतदेश के दक्षिणापथ में, श्री पद्माक्षी देवी की कृपा और आशीर्वाद से, अनेक शताब्दियों पूर्व काकतीयों का गौरवशाली साम्राज्य उदित हुआ।

लगभग ईस्वी सन् 1158 के आसपास, समृद्धि, वैभव, शौर्य-पराक्रम तथा कला और संस्कृति की भव्यता से प्रकाशित ओरुगल्लु ने एकशिलानगर, अर्थात् एक ही शिला से प्रसिद्ध नगर, के रूप में ख्याति प्राप्त की। इसी ओरुगल्लु नगर को केंद्र बनाकर काकतीयों का महान और वैभवशाली साम्राज्य विशाल भू-भागों में विस्तृत हुआ।

इस प्रकार एकशिलानगर के नाम से प्रसिद्ध ओरुगल्लु, काकतीयनगर महासाम्राज्य की राजधानी और केंद्रीय शक्ति के रूप में, दक्षिण भारत के इतिहास में एक महान और गौरवशाली अध्याय बनकर स्थापित हुआ।

प्रत्येक राज्य, महाराज्य और साम्राज्य की स्थापना तथा शासन-व्यवस्था में राजा को प्रशासन, देश और प्रजा की रक्षा तथा शासन-पद्धति के संचालन में मार्गदर्शन देने के लिए वेदविद् ब्राह्मणों की परिषदें तथा राजसभा के विद्वान हुआ करते थे। वे स्मृतियों तथा दण्डनीति के सिद्धांतों के आधार पर राजधर्म, शासन, न्याय और प्रजारक्षा के विषय में मार्गदर्शन प्रदान करते थे।

प्राचीन भारतीय परंपरा के अनुसार, सूर्यवंश और चंद्रवंश से संबंधित क्षत्रिय राजवंशों के राजा, भगवान के प्रतिनिधि के रूप में, धर्म, राज्य और प्रजा की रक्षा का दायित्व निभाते थे। इस भूमि पर शासन करने वाले राजाओं और चक्रवर्तियों के राज्यों तथा साम्राज्यों के इतिहास में, वर्तमान तेलंगाना राज्य में लगभग एक हजार वर्ष पूर्व धर्म की रक्षा तथा देश और प्रजा की सुरक्षा के उद्देश्य से स्थापित काकतीयनगर साम्राज्य का एक विशिष्ट ऐतिहासिक स्थान है।

एकछत्राधिपत्य के अधीन शासन करने वाले इस राज्य की राजधानी एकशिलानगर (ओरुगल्लु) थी।

ऐसे राज्य तथा उसकी क्षत्रिय राजवंशीय परंपराओं का संचालन और संरक्षण करने वाली राजकीय संस्था “काकतीय संस्थान” के नाम से प्रसिद्ध हुई।

காகதீயநகர மகாசாம்ராஜ்யம் — காகதீய சமஸ்தானம்

அத்தகைய புனிதமான பாரத தேசத்தின் தட்சிணாபதப் பகுதியில், ஸ்ரீ பத்மாக்ஷி தேவியின் அருளாலும் ஆசீர்வாதத்தாலும், பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு காகதீயர்களின் மகத்தான மற்றும் புகழ்பெற்ற பேரரசு தோன்றியது.

சுமார் கி.பி. 1158ஆம் ஆண்டில், செல்வச் செழிப்பு, வீரமும் பராக்கிரமமும், கலை மற்றும் பண்பாட்டு மகத்துவமும் கொண்டு விளங்கிய ஓருகல்லு, ஏகசிலாநகரம் — அதாவது ஒரே பாறையால் புகழ்பெற்ற நகரம் — என்ற பெருமையைப் பெற்றது. ஓருகல்லு நகரத்தை மையமாகக் கொண்டு காகதீயர்களின் மகத்தான பேரரசு பரந்த நிலப்பரப்புகளுக்கு விரிவடைந்தது.

இவ்வாறு ஏகசிலாநகரம் எனப் புகழ்பெற்ற ஓருகல்லு, காகதீயநகர மகாசாம்ராஜ்யத்தின் தலைநகரமாகவும் அரசியல் மற்றும் நிர்வாக மையமாகவும் விளங்கி, தென்னிந்திய வரலாற்றில் ஒரு மகத்தான மற்றும் பெருமைமிக்க அத்தியாயமாக நிலைத்தது.

ஒவ்வொரு அரசு, மகாராஜ்யம் மற்றும் பேரரசின் நிறுவலும் ஆட்சியும் நடைபெறும் போது, அரசருக்கு நிர்வாகம், நாட்டையும் மக்களையும் பாதுகாத்தல் மற்றும் ஆட்சிமுறையைச் சிறப்பாக நடத்துதல் ஆகியவற்றில் வழிகாட்டுவதற்காக வேதங்களில் தேர்ச்சி பெற்ற பிராமணர்களின் சபைகளும், அரசவையின் அறிஞர்களும் இருந்தனர். அவர்கள் ஸ்மிருதிகள் மற்றும் தண்டநீதியின் கொள்கைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு அரசதர்மம், ஆட்சி, நீதி மற்றும் மக்களின் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றில் வழிகாட்டினர்.

பண்டைய இந்திய மரபின்படி, சூரியவம்சம் மற்றும் சந்திரவம்சத்தைச் சேர்ந்த க்ஷத்திரிய அரச வம்சங்களின் மன்னர்கள், இறைவனின் பிரதிநிதிகளாகக் கருதப்பட்டு, தர்மம், நாடு மற்றும் மக்களைப் பாதுகாக்கும் பொறுப்பை ஏற்றிருந்தனர். இந்நிலத்தை ஆட்சி செய்த அரசர்கள் மற்றும் சக்கரவர்த்திகளின் நாடுகள் மற்றும் பேரரசுகளின் வரலாற்றில், இன்றைய தெலங்கானா மாநிலப் பகுதியில் சுமார் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தர்மத்தைப் பாதுகாப்பதற்கும் நாட்டையும் மக்களையும் காப்பதற்கும் நிறுவப்பட்ட வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க காகதீயநகரப் பேரரசு தனித்துவமான இடத்தைப் பெற்றுள்ளது.

ஒரே குடையின் கீழ் ஒரே பேரரசரின் ஆட்சியின் கீழ் நிர்வகிக்கப்பட்ட இந்நாட்டின் தலைநகரம் ஏகசிலாநகரம் (ஓருகல்லு) ஆகும்.

அத்தகைய அரசையும் அதன் க்ஷத்திரிய அரச வம்சங்களின் பாரம்பரியத்தையும் வழிநடத்தி, பாதுகாத்து, தொடர்ந்து நிலைநிறுத்திய அரச நிறுவனமே “காகதீய சமஸ்தானம்” என அழைக்கப்பட்டது.

କାକତୀୟନଗର ମହାସାମ୍ରାଜ୍ୟ — କାକତୀୟ ସଂସ୍ଥାନ

ଏହିପରି ପବିତ୍ର ଭାରତ ଦେଶର ଦକ୍ଷିଣାପଥ ଅଞ୍ଚଳରେ, ଶ୍ରୀ ପଦ୍ମାକ୍ଷୀ ଦେବୀଙ୍କ କୃପା ଓ ଆଶୀର୍ବାଦରେ, ଅନେକ ଶତାବ୍ଦୀ ପୂର୍ବେ କାକତୀୟମାନଙ୍କର ଏକ ମହାନ ଓ ଗୌରବମୟ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ଉଦୟ ହୋଇଥିଲା।

ପ୍ରାୟ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ୧୧୫୮ ମସିହାରେ, ଧନ-ସମ୍ପଦ, ବୀରତ୍ୱ ଓ ପରାକ୍ରମ, କଳା ଏବଂ ସାଂସ୍କୃତିକ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟରେ ସମୃଦ୍ଧ ଓରୁଗଲ୍ଲୁ, ଏକଶିଳାନଗର — ଅର୍ଥାତ୍ ଏକ ଶିଳା ସହିତ ସମ୍ପର୍କିତ ନଗର — ଭାବେ ଖ୍ୟାତି ଅର୍ଜନ କରିଥିଲା। ଓରୁଗଲ୍ଲୁକୁ କେନ୍ଦ୍ର କରି କାକତୀୟମାନଙ୍କର ମହାନ ଓ ଗୌରବମୟ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ବିସ୍ତୃତ ଅଞ୍ଚଳରେ ପ୍ରସାରିତ ହୋଇଥିଲା।

ଏହିପରି ଭାବରେ ଏକଶିଳାନଗର ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓରୁଗଲ୍ଲୁ, କାକତୀୟନଗର ମହାସାମ୍ରାଜ୍ୟର ରାଜଧାନୀ ଓ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଶକ୍ତି ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇ, ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତର ଇତିହାସରେ ଏକ ମହାନ ଓ ଗୌରବମୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଭାବେ ସ୍ଥାନ ଲାଭ କରିଥିଲା।

ପ୍ରତ୍ୟେକ ରାଜ୍ୟ, ମହାରାଜ୍ୟ ଓ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ସ୍ଥାପନା ଏବଂ ଶାସନ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ, ରାଜାଙ୍କୁ ଶାସନ ପରିଚାଳନା, ଦେଶ ଓ ପ୍ରଜାଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ଏବଂ ରାଜ୍ୟର ପ୍ରଶାସନିକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ସମ୍ପର୍କରେ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଦେବା ପାଇଁ ବେଦବିଦ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ପରିଷଦ ଏବଂ ରାଜସଭାର ପଣ୍ଡିତମାନେ ଥିଲେ। ସେମାନେ ସ୍ମୃତି ଏବଂ ଦଣ୍ଡନୀତିର ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଆଧାରରେ ରାଜଧର୍ମ, ଶାସନ, ନ୍ୟାୟ ଓ ପ୍ରଜାରକ୍ଷା ସମ୍ପର୍କରେ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ପ୍ରଦାନ କରୁଥିଲେ।

ପ୍ରାଚୀନ ଭାରତୀୟ ପରମ୍ପରା ଅନୁସାରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟବଂଶ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶର କ୍ଷତ୍ରିୟ ରାଜବଂଶର ରାଜାମାନେ, ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧି ଭାବେ ବିବେଚିତ ହୋଇ, ଧର୍ମ, ରାଜ୍ୟ ଓ ପ୍ରଜାଙ୍କ ସୁରକ୍ଷାର ଦାୟିତ୍ୱ ବହନ କରୁଥିଲେ। ଏହି ଭୂମିକୁ ଶାସନ କରିଥିବା ରାଜା ଓ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀମାନଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ଏବଂ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ଇତିହାସରେ, ବର୍ତ୍ତମାନର ତେଲଙ୍ଗାନା ରାଜ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳରେ ପ୍ରାୟ ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ଧର୍ମର ସୁରକ୍ଷା ଏବଂ ଦେଶ ଓ ପ୍ରଜାଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ସ୍ଥାପିତ କାକତୀୟନଗର ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଏକ ବିଶିଷ୍ଟ ଐତିହାସିକ ସ୍ଥାନ ଅଧିକାର କରିଛି।

ଏକଛତ୍ର ଅଧିପତ୍ୟର ଅଧୀନରେ ଶାସିତ ଏହି ରାଜ୍ୟର ରାଜଧାନୀ ଏକଶିଳାନଗର (ଓରୁଗଲ୍ଲୁ) ଥିଲା।

ଏପରି ରାଜ୍ୟ ଏବଂ ତାହାର କ୍ଷତ୍ରିୟ ରାଜବଂଶୀୟ ପରମ୍ପରାକୁ ପରିଚାଳନା, ସୁରକ୍ଷା ଓ ନେତୃତ୍ୱ ପ୍ରଦାନ କରୁଥିବା ରାଜକୀୟ ସଂସ୍ଥା “କାକତୀୟ ସଂସ୍ଥାନ” ନାମରେ ପରିଚିତ ହୋଇଥିଲା।

કાકતીયનગર મહાસામ્રાજ્ય — કાકતીય સંસ્થાન

આવા પવિત્ર ભારત દેશના દક્ષિણાપથ પ્રદેશમાં, શ્રી પદ્માક્ષી દેવીની કૃપા અને આશીર્વાદથી, અનેક સદીઓ પહેલાં કાકતીયોનું એક મહાન અને ગૌરવશાળી સામ્રાજ્ય ઉદ્ભવ્યું હતું.

આશરે ઈ.સ. 1158ના સમયગાળામાં, સમૃદ્ધિ, સંપત્તિ, શૌર્ય-પરાક્રમ તથા કલા અને સાંસ્કૃતિક વૈભવથી સમૃદ્ધ ઓરુગલ્લુને એકશિલાનગર, એટલે કે એક જ શિલા સાથે પ્રસિદ્ધ થયેલા નગર તરીકે ખ્યાતિ પ્રાપ્ત થઈ. ઓરુગલ્લુને કેન્દ્ર બનાવીને કાકતીયોનું મહાન અને વૈભવશાળી સામ્રાજ્ય વિશાળ પ્રદેશોમાં વિસ્તર્યું.

આ રીતે એકશિલાનગર તરીકે પ્રસિદ્ધ ઓરુગલ્લુ, કાકતીયનગર મહાસામ્રાજ્યની રાજધાની અને કેન્દ્રીય સત્તા તરીકે સ્થાપિત થઈને, દક્ષિણ ભારતના ઇતિહાસમાં એક મહાન અને ગૌરવપૂર્ણ અધ્યાય તરીકે અમર બન્યું.

દરેક રાજ્ય, મહારાજ્ય અને સામ્રાજ્યની સ્થાપના તથા શાસનવ્યવસ્થામાં રાજાને વહીવટ, દેશ અને પ્રજાની સુરક્ષા તથા રાજ્યની શાસનપદ્ધતિ અંગે માર્ગદર્શન આપવા માટે વેદજ્ઞ બ્રાહ્મણોની પરિષદો અને રાજસભાના વિદ્વાનો રહેતા હતા. તેઓ સ્મૃતિઓ તથા દંડનીતિના સિદ્ધાંતોને આધારે રાજધર્મ, શાસન, ન્યાય અને પ્રજારક્ષણ અંગે માર્ગદર્શન આપતા હતા.

પ્રાચીન ભારતીય પરંપરા અનુસાર, સૂર્યવંશ અને ચંદ્રવંશના ક્ષત્રિય રાજવંશોના રાજાઓ, ભગવાનના પ્રતિનિધિ તરીકે માનવામાં આવતા અને ધર્મ, રાજ્ય તથા પ્રજાની રક્ષા કરવાની જવાબદારી નિભાવતા હતા. આ ભૂમિ પર શાસન કરનાર રાજાઓ અને ચક્રવર્તીઓના રાજ્યો તથા સામ્રાજ્યોના ઇતિહાસમાં, વર્તમાન તેલંગાણા રાજ્યના પ્રદેશમાં આશરે એક હજાર વર્ષ પહેલાં ધર્મની રક્ષા તથા દેશ અને પ્રજાની સુરક્ષા માટે સ્થાપિત થયેલું કાકતીયનગર સામ્રાજ્ય એક વિશિષ્ટ ઐતિહાસિક સ્થાન ધરાવે છે.

એકછત્રાધિપત્ય હેઠળ શાસિત આ રાજ્યની રાજધાની એકશિલાનગર (ઓરુગલ્લુ) હતી.

આવા રાજ્ય તથા તેની ક્ષત્રિય રાજવંશીય પરંપરાઓનું સંચાલન, રક્ષણ અને માર્ગદર્શન કરનાર રાજકીય સંસ્થાને “કાકતીય સંસ્થાન” તરીકે ઓળખવામાં આવતી હતી.